Het is goed dat Ronja me regelmatig op mijn groeiende buik wijst, want het klopt wat ze over een tweede zwangerschap zeggen: Je doet hem er een beetje bij. Zo zit ik gisteravond wat versuft bij zwangerschapsyoga. Na een half uurtje rekken en strekken zegt de docente: ‘Ga met je adem naar je kindje’. Mijn hersens knarsen, ‘Kindje... Kindje.. Ohja, ik ben zwanger’. Mijn aandacht gaat even helemaal niet naar mijn baby, maar naar de verwondering over mijn warrigheid. Wat zou ik anders doen op deze stormachtige herfstavond tussen tien andere dikke buiken? De rest van de avond focus ik me met grote intensiviteit op het ongeboren meisje dat in mijn buik rondzwemt. Ze lijkt nog een beetje beledigt want ik krijg niet direct een reactie op mijn plotselinge avances.
Alles gaat sneller deze zwangerschap; de weken, de spierverweking en hopelijk straks ook de bevalling. Volgens de verloskundige komt dat laatste ook wel goed; tijdens ons eerste weerzien zei ze dat zij die een tweede zwangerschap aandurven, beloond worden met een snelle ontsluiting en een vlotte uitdrijving. Na deze plastische aanmoediging liepen we ietwat onthutst naar huis. De bevalling, die waren we voor het gemak ook even ‘vergeten’....
Roos
27 jan 2012, 07:12
Om zeven uur klikt de voordeur zachtjes dicht. Peter vertrekt naar zijn werk. Ik ben vroeg op,...
27 jan 2012, 07:12
Normal 0 21 false false false NL X-NONE X-NONE...27 jan 2012, 07:12
De afgelopen weken lig ik ’s nachts steeds vaker wakker. Volgens de yogadocente van de...
27 jan 2012, 07:12
Normal 0 21 false false false NL X-NONE X-NONE...27 jan 2012, 07:12
Krijsend wordt Ronja midden in de nacht wakker. Een blik op de wekker vertelt me dat het half een...