Er waren twee dingen die veel van mijn (nog) kinderloze Amsterdamse vrienden zeiden toen ik zwanger was:
Nu gaan jullie zeker ook verhuizen naar Almere.Oh, en dan kopen jullie dus ook een bakfiets.
En vandaag hebben ze deels gelijk gekregen. Wij hebben een mooie zwarte bakfiets gekocht. Niet een kleine, nee de Grote. Na een wiebelige testrit, inclusief een bijna botsing met een stilstaande auto, wilde we het kleinere model kopen. Maar de fietsenverkoopster zei dat groeiende kindjes een boel bagage en vriendjes verzamelen, en dat overtuigde ons.
Dus namen wij de Grote bakfiets; zodat we over een paar jaar een heel kinderpartijtje in één keer naar de geitenboerderij in het Amsterdamse Bos kunnen verkassen. Ook kochten we een bijpassende grote bel die heel hard DINGDONG doet, zodat men weet dat er een Grote bakfiets aankomt. (‘Aan de kant, aan de kant!’)
De fietstocht naar huis verloopt wonderwel een stuk stabieler dan de testrit. Ik kom erachter dat de Grote bakfiets in de derde versnelling een stuk minder vernielingsdrang heeft en ik durf zo waar een brug op (en af) te rijden. Ik ontwijk een ambulance en steek een drukke straat over. Dit gaat goed! De adrenaline raast door mijn lichaam. Ik besef me dat dit over een tijdje de normaalste zaak van de wereld gaat zijn, maar vandaag maken we als toerist in eigen stad foto’s op een Amsterdams bruggetje. Kijk ons eens stralen met onze mooie nieuwe bakfiets.
Eenmaal thuis loeren we om de 10 minuten uit het raam. ‘Staat hij er nog?’ In de fietsenwinkel werden we gewaarschuwd voor de levendige handel in gestolen bakfietsen op internet.
De bakfiets heeft in Amsterdam de reputatie bereden te worden door yuppen uit kindvriendelijke buurten als Oud-Zuid of IJburg. Bakfietsende moeders hebben King Louie jurkjes aan met een elegant hakje, de bakfietsende vader stuurt met zijn ene hand en bedient met de andere zijn iPhone. Hun kinderen hebben bloemen in het haar en voeren gesprekken over hun dans- en muzieklessen.
En daar zitten wij dan achter ons raam; driehoog achter in de Baarsjes. De buurt die een paar jaar geleden door een studiegenoot bestempeld werd als de getto van Amsterdam. We hebben onze Grote bakfiets met twee sloten vastgemaakt en veilig toegedekt onder zijn regenscherm, maar hij staat daar wel heel alleen buiten. Zou hij er morgen nog zijn?
Roos
27 jan 2012, 07:12
Om zeven uur klikt de voordeur zachtjes dicht. Peter vertrekt naar zijn werk. Ik ben vroeg op,...
27 jan 2012, 07:12
Normal 0 21 false false false NL X-NONE X-NONE...27 jan 2012, 07:12
De afgelopen weken lig ik ’s nachts steeds vaker wakker. Volgens de yogadocente van de...
27 jan 2012, 07:12
Normal 0 21 false false false NL X-NONE X-NONE...27 jan 2012, 07:12
Krijsend wordt Ronja midden in de nacht wakker. Een blik op de wekker vertelt me dat het half een...